یک سلام نصفه و نیمه                                                 

      به تو که نشستی روبه روم و زل زدی تو چشمام و بغض توی گلوت داره خفه ام

     میکنه

     به تو که شب نشین قصه ها یی و صبح به صبح گم میشی تو تار و پود خیال زندگی

     به من که مجبورم هر وقت دلت میگیره بشینم  رو به روت ولی کاری ازم بر نمی آد و

     همین دیوونم میکنه.

                            اینکه ببینم داری آروم آروم جون میدی و کاری ازم بر نمی آد

     این روزا عجیب سرده .... همه جا یخ زده... و یا شاید چشمای منه که ..........

     و تو اینجایی هنوز  و من .......  نه ...... بذار برم

     بذار جدا شم از خودم

     از کیلو کیلو شعر و دفتر دفتر نوشته  و ...... از چشمای تو ......

     تو که هنوز نشستی رو به روم و ...........

     سرده و حتی شعله های آتیشی که زدی به جونم هم گرمم نمیکنه.

     میگن تب دارم ...... میگن هذیون میگم...... میگن تب دارم....... میگن هذیون 

     میگم....

    میگن.....میگن......میگن.....

    آره ...... تب نگاهت نشسته تو جونم و واااااااااااای

     که کی فراموش میشم از لحظه هایی که گذشتن و هنوز نگذشتم از راهی که نرفته ام 

     وگذشتی از گذشتی که گذاشتم به پای سادگیم .

     به پای بودنت که نبودی و خیال من بود که تو بودی

     پاشو .... پاشو ...... برو ..... نشین روبه روم .......... بغض نکن ....... گریه  نکن

     .......  دیووونم نکن  ............ 

    ایوب نیستم که صبر نشین غصه هات شم

    این روزا سرده                   سوز عجیبی همه وجودمو گرفته

    آره  ......... دارم میسوزم....

    از تنهایی تک گل اون شاخه یاس که باور نکردن  نفس میکشه  ....  میفهمه..... 

    از تویی که با منی............ بی منی.............من کجای این نوشته هام؟

    از نگاه مترسک غربت نشین ثانیه ها که با التماس میگه " من زنده ام.  ولی کلاغها

    نمیفهمند" 

    وقتی تک نوک تک تک این کلاغهای شوم بی احساس قلب چشماشو پاره پاره میکنه

    میسوزم

    سرده ..............

    تب من خیلی بالاست ..............  آره شاید دارم هذیون میگم

                                          کی میفهمه؟

پرانتز باز:

                 دوستای خوبم شرمنده که نبودم  و ممنون از اینکه  بودین و این بودنتون برام با

                ارزشه  .

               دوست گلم آره با شما یی هستم که  میدونی نوشته هاتو دوست دارم و خودت هم

              برام عزیز هستی شرمنده که  یک کمی بد قولی شد( بد قول نیستم ) و یه

             دنیا خوشالم کردی که بجای من سر قولم بودی